ذكر وقايع سال سيصد و هشتاد و هشتم از رحلت خير البشر و از جمله وقايع سال سيصد و هشتاد و هشتم از رحلت خير البشر ، عليه و آله التّحيّة من الملك الأكبر ، يكى آن بود كه سلطان محمود به عزم تسخير قلعهء بهيم [ نگر ] « 1 » ، كه از مشاهير قلاع بلاد هند بود ، متوجّه آن ديار شد . مفصّل اين مجمل آنكه چون سلطان محمود غازى به نواحى آن قلعه رسيد پال بن انندپال ، كه والى آن ديار بود ، با لشكرى فراوان در مقابل صفوف لشكرها صفها آراسته از صبح تا شام آنچنان كارزار نمود كه ديدهء فلك دوّار از مشاهدهء آن حيران بماند و جمعى نامحدود از سپاه اسلام را در آن معركه به قتل رسانيدند و خلقى بىپايان مجروح گشتند ، تا آنكه كار به جايى رسيد كه لشكر اسلام را طاقت طاق شد و نزديك بود كه فرار بر قرار اختيار كنند . و چون سلطان محمود غازى آثار ضعف و بىطاقتى از سپاه خود مشاهده فرمود با فوجى از خواص و غلامان خود بىاختيار روى به صف كفّار آورده آنچنان حمله‌اى آورد كه كفّار آثار قيامت را مشاهده نموده روى به هزيمت نهادند و بسى فيل در آن معركه به دست مسلمانان افتاد . در اين معركه سلطان غازى به نفس نفيس خود جمعى كثير از كفّار را به قتل رسانيده غنايم بسيار به دست آوردند . همه را بر سپاه خود قسمت نمود و از آنجا متوجّه قلعهء ليهم گشت . و آن قلعه‌اى بود در ميانهء آب بسيار بر قلّهء كوهى بلند ، و اهل هند آن را مخزن صنم اعظم پنداشته هميشه ذخاير و خزاين خود را در آنجا نگاه مىداشتند ، چنانچه آن قلعه را از نفايس جواهر مملو ساخته بودند . القصّه ، چون سلطان محمود آن قلعه را محاصره نمود ، اولا اهل آن قلعه

--> ( 1 ) . واقع در نگركوت ، كه امروز كانگره گويند و در روى نقشه در جنوب شرقى لاهور واقع است .